نقدی بر «جبهه مردمی نیروهای انقلاب اسلامی»

 اعضای این جبهه تازه تاسیس شده را حجت‌الاسلام رحیمیان، یحیی آل‌اسحاق، مهدی چمران، حمیدرضا حاجی‌بابایی، رضا روستاآزاد، محمود خسروی وفا، مهدی محمدی، علیرضا مرندی، نادر طالب‌زاده و مرضیه وحید دستجردی تشکیل می‌دهند.

بر اساس اخباری که شنیده شده است این  افراد در تلاش هستند که از الان برای انتخابات ریاست جمهوری سال 96 کاندیدا معرفی کنند.  دو نفر هم به عنوان کاندیداهای احتمالی این جبهه تازه تاسیس معرفی شده اند. یکی محمد باقر قالیباف یکی هم مهرداد بذرپاش!

جبهه ای که مدعی مردمی بودن است، از چهره هایی تشکیل شده که چندان مورد توجه مردم نیست. در واقع اصلا هیچ کدام از اعضای فعلی این جبهه به اصطلاح مردمی جایگاه واقعی در میان مردم ندارند.  تجربه های گذشته نشان داده است که این افراد مورد اقبال عموم مردم نیستند. 

عملکرد این افراد در پست های مختلف اجرایی و حکومتی هم چندان به نفع عموم مردم نبوده است. تا جایی که بسیاری از مردم عادی  چندان تمایلی به این دست جبهه ها و گروه های سیاسی ندارند. خصوصا طبقات فرودست و توده های محروم جامعه فاصله معنا داری با این افراد دارند.
 به نظر می رسد این دست جبهه ها با عناوین انقلابی و مردمی و غیره هیچ شور و هیجانی در بین توده های وسیع مردم ایجاد نمی کند.  مردم وقتی کارنامه اشخاص حاضر در این جبهه های به اصطلاح مردمی را مورد ارزیابی قرار می دهند، تناقضات واقعی را درک می کنند.

این برداشت سطحی که برخی اصولگرایان در آستانه انتخابات دارند و فکر می کنند با تشکیل جبهه ای از تمام نیروهای خود می توانند مردم را با خود همراه کنند اشتباه است. حتی اگر مردم از ریس جمهور فعلی حسن روحانی هم ناراضی باشند حتی اگر دیگر به وی رای ندهند به هیچ کدام از کاندیداهای مورد حمایت طیف اصولگرایان از جمله همین جبهه مردمی  هم رای نخواهند داد.  قطعا اگر حسن روحانی هم دیگر با اقبال مواجه نشود به درجه بالاتر باقر قالیباف و مهرداد بذرباش هم اقبالی ندارند.

به هر صورت به نظر می رسد مردم سال ها است که از این دست جبهه بندی های سیاسی کارانه خسته شده اند. تشکیل جبهه های جدید به اصطلاح مردمی و به ظاهر انقلابی هم هیچ تغییری در نظر مردم ایجاد نمی کند.