جنگ داخلی سوریه بسیار پیچیده با تبعات ناگوار فراوان است. این چند روز بعد از آزاد شدن #حلب از دست تروریست های رنگارنگ؛ بحث سوریه در میان ایرانیان داغ شده است. من از منظر متفاوت می خواهم به موضوع نگاه کنم. از این منظر که وقایع سوریه چه درس و عبرتی برای ما دارد :
مردمانه_فواد شمس:
1- این چند وقت علیزاده از عبارت"جزیره ثبات" استفاده می کند که محل مناقشه شده است. اما من از یک نظرگاه متفاوت به این جزیره ثبات می نگرم. ایران در شرایط پر تلاطب داخلی و خارجی فراوانی قرار دارد. متاسفانه برخی از قدرتمداران در ایران چندان به فکر حفظ آرامش و ثبات نیستند. در نتیجه این جا خود مردم عادی و شهروندان مسئول هستیم که باید نسبت به حفظ آرامش و امنیت کشور خود بکوشیم . به آن قدرتمدران امیدی نیست همین که شر نرسانند کافیست
2- سوریه قربانی انحراف بزرگی شد. خواست دموکراتیک شدن مناسبات بین شهروندان و حکومت به سرعت تبدیل به دعوای قومی و مذهبی شد. ساختار خاص جمعیتی این کشور و تاریخش زمینه ساز آن بود. اما اگر در همان سوریه هم مسئولان حکومتی و هم شهروندان مسئولانه تر رفتار می کردند و اجازه نمی دادند نفرت قومی و مذهبی دست بالا را بگیرد شاید وضعیت انقدر بغرنج نمی شد.
3- عبرت بزرگ سوریه برای دیگران این است که هیچگاه سیاست ورزی را با رنگ بوی قوم گرایی و دین گرایی افراطی تلفیق نکنند. از آن مهم تر از همان ابتدا تمام شهروندان مسئول باید هر نوع زمزمه ای که می خواهد انحراف قوم گرایی و دین گرایی افراطی را راه بیاندازد با نقادی رادیکال و جدی جلویش بایستند.
4- به رسانه های بزرگ دولتی کشورهای دیگر از بی بی سی گرفته تا رادیو فردا از صدای آمریکا گرفته تا شبکه های ترک زبان دولت ترکیه و دهها رسانه دیگری که کشور های عربی تامین کننده مالی آن هستند، اعتماد نکنیم. هر چقدر هم صداو سیمای حکومتی خودمان بد عمل می کند آنان بدتر عمل می کنند. نگذاریم مشکلات ریز و درشت درونی ما دستاویزی شود برای راه انداخت اخلاف قومی و قبیله ای در ایران
5- سوریه درس عبرتی است برای ما که راه دموکراتیک شدن ایران نه از لوله ی تفنگ می گذرد نه از اطمینان به سرویس های امنیتی خارجی! راه دموکراسی خواهی در ایران نه با نفرت پراکنی قومی و مذهبی می گذرد نه با اتکا به نیروهای مسلحی که فردا روز معلوم نیست به کدام سمت می چرخند.
6- تنها نیروی قابل اتکا برای ما در داخل ایران برای تغییر، قدرت خود مردم ایران است و اتحاد واقعی بین تمامی شهروندان ساکن ایران ورای قومیت، جنسیت، نژاد، محل تولد! باید نهاد های مدنی را تقویت کرد. راه حل های دموکراتیک و مدنی هر چقدر هم زمان بر باشد و ناقص قطعا تبعات منفی اش کمتر از یک جنگ داخلی است
7- خلاصه اگر قرار است واقعا ایران "جزیره ثبات" باقی بماند باید همه ما مسئولانه مراقبت کنیم که درگیری ها سیاسی رنگ بوی قومی و مذهبی با چاشنی خشونت پیدا نکند.
8- مسئله اصلی ما در ایران اقتصاد ناشفاف و به حاشیه رانده شدن طبقات پایین دستی جامعه است. باید به فکر تقویت طبقه متوسط باشیم. باید سیاست های اقتصادی را بخواهیم که معیشت مردم را تامین کند و کمک کند طبقات حاشیه نشین وارد مناسبات اقتصادی شوند و رشد پیدا کنند و طبقه متوسط قوی داشته باشم. نه این که یک درصد مولتی میلیاردر در مقابل توده های بی بضاعت قرار بگیرند که هر لحظه امکان انفجار اجتماعی و تبعات امنیتی بعدش باشیم.
9- فریب بازی پان های رنگارنگ قومی هم نخوریم. یک جوان ترک، یک جوان کرد، یک جوان فارس، یک جوان بلوج، یک جوان عرب ساکن در ایران همه با هم منافع مشترکی دارم. فریب بازی های رسانه ای را نخوریم که می خواهند ما را مقابل یکدیگر قرار دهند.
10- خلاصه راه حفاظت از این "جزیره ثبات" اتحاد تمام نیروهای اجتماعی خواهان تغییر است. و البته تغییر از راه های کمتر خشونت آمیز. چون بازی که به سمت خشونت برود اسلحه به دست های حرفه ای از هر طرف ویرانه به ما تحویل خواهند داد.
