دو قطبی سازی های ننگین انتخاباتی

مردمانه ـ بهداد مهرباور : "دو قطبی در کشور مضرّ است به حال کشور" . این جمله ای است که مقام معظم رهبری آن را در توضیح دلایل نهی محمود احمدی نژاد رئیس جمهور پیشین ایران از نامزدی در این انتخابات مطرح کردند  .

متاسفانه برغم استقبال اولیه و کلامی بسیاری از شخصیت های سیاسی ، با گذشت زمان عده ای از سیاسیون مجددا مشغول ساخت دو قطبی های جدید انتخاباتی شدند .

سازندگان دو قطبی که یک نامزد مشهور مدعی اصولگرایی نزدیک هستند به صراحت در یادداشت ها و مصاحبه های خود عنوان می کنند که راز موفقیت یک نامزد انتخاباتی داشتن دشمن است ! یعنی دوستان برندساز مدعی اصولگرایی پا را از دو قطبی سازی هم فراتر گذاشته و رسما از لزوم دشمن سازی در عرصه انتخابات سخن می گویند .

به عقیده این سیاسیون ، اساساً مهم نیست که چه چیزی برای مردم منفعت دارد ، بلکه مهم این است که رقیب چه می گوید و چه می کند ، هر حرف و اقدام رقیب اشتباه است و باید در حدی به آن تاخت که او دشمن شماره یک مردم و کشور لقب بگیرد و نامزد مورد حمایت ما باید جوری به او بتازد که خودش را بزرگ ترین دشمن رقیب جا بیندازد !

اینقدر باید در دشمنی تند و تیز باشیم که هیچ کس نتواند از ما جلو بزند . تمام آنهایی که منتقد هستند باید در برابر تندی ما خلع سلاح شوند . رسانه های ما باید به گونه ای تیتر بزنند که هیچ رسانه ای نتواند از ما تندتر تیتر بزند ، نامزد ما باید به گونه ای به دولت حمله کند که هیچ کس از او جلوتر نرود ، خلاصه باید پا را از مرز انتقاد جلوتر برد و وارد دایره دشمنی شد . حالا همه منتقدان مجبور می شوند پشت ما سنگر بگیرند و مردم هم تنها آلترناتیو رقیب را در نامزد ما جست و جو می کنند .

حالا الگوی این برندسازی از کجا آمده است ؟ اوباما ، ریگان ، مک دونالد ، اپل و ... واقعا این نوع برندسازی و کمپین انتخاباتی که برخی دوستان مدعی اصولگرایی راه انداخته اند چه نسبتی با اخلاق و اسلام و انقلاب و نظام ما دارد ؟ آیا اصولگرایی صرفاً یک واژه و نام است برای یک جریان سیاسی ؟

واقعیت این است که این مدل برندسازی انتخاباتی از یک نامزد چندین دوره ای انتخابات ریاست جمهوری هیچ ربطی به اصولگرایی ندارد و چیزی نیست جز شهوت ریاست جمهوری و کسب قدرت . در این دوره از انتخابات باید جریانات سیاسی خط قرمزهای خود را مشخص کنند و میان جریان سیاسی خود با شهوت رانان سیاسی مرزبندی شفاف داشته باشند . فارغ از اینکه چه کسی رئیس جمهور می شود ، باید ببنیم هر کس با چه نیت و ابزاری وارد عرصه شده است . اگر کسی با ابزارهای آمریکایی و غیراخلاقی وارد عرصه شده باشد ، حتی اگر مدعی اصولگرایی هم باشد هیچ ربطی به اصولگرایی و حتی اسلام ناب محمدی ندارد . این همان اسلام آمریکایی و شیعه انگلیسی است که مصداق بارز "نفوذ" است .

فرقی نمی کند مدعیان از کدام جریان باشند ، اما اگر کسی یک طرف انتخابات را آمریکایی و طرف دیگر رقیب خود را مورد حمایت روسیه نشان دهد ، بزرگ ترین خیانت سیاسی در تاریخ پس از انقلاب است . انقلابی که با شعار نه شرقی ، نه غربی پیروز شده بود و رهبران هوشمندی داشته و دارد که 38 سال این شعار را دنبال کردند ، اکنون با یک عده شهوت ران سیاسی روبرو است که زشت ترین اتهامات را به رقیب می زنند . قطعا در این میان تنها قربانی ،منافع ملی کشوری است که با خون پاک ده ها هزار شهید عزیز جزیره ثبات خاورمیانه نام گرفته است و اکنون عرصه سیاستش به دست کسانی افتاده که هیچ چیز جز قدرت و ثروت برای شان مهم نیست . اگر امروز جریانات سیاسی حساب خود را از این فتنه گری کثیف جدا نکنند ، فردا دیر است و همه ما باید پاسخگوی خون های پاکی باشیم که این کشور و انقلاب را به دست ما امانت داده اند .