استراتژی صاحبان قدرت ، ثروت و رسانه علیه یک نفر

مردمانه_ مهرداد شاکری: شبحی در آسمان سیاست ایران به پرواز در آمده است. شبح تغییر. همه علیه این شبح متحد شده اند. از مراکز قدرت پشت صحنه تا ثروتمندان رانتی. از تریبون مداحان تا خبرگزاری های وابسته. از روزنامه های امپراتوری شهردار خلبان تا روزنامه کیهان!  از سعید جلیلی تا بذرپاش! از صادق محصولی تا الله کرم، حتی در این میان موتلفه ای ها هم از حجره های بازارشان بیرون آمده اند.

این روزها همه علیه یک نفر متحد شده اند.  اتحادی علیه حسن روحانی رئیس جمهور منتخب مردم، در واقع این  اتحادی علیه رای مردم است. حسن روحانی شاید تنها ترین رئیس جمهور تاریخ ایران است. خصوصا در درون هیئت حاکمه. روحانی که متکی به رای مردم است در درون مراکز غیر رسمی قدرت تنهاست.  همه کسانی که منابع قدرت و ثروت را در دست خود قبضه کرده اند بر علیه رئیس جمهور متحد شده اند. انواع کارشکنی ها و تبلیغات منفی را علیه وی به کار می برند. همه این ها علیه یک نفر هستند.  از کارشناسان صدا و سیما تا تریبون های نماز جمعه، از نشریات زنجیره ای شهرداری تهران  تا مداحان همه و همه می خواهند حسن روحانی را یک دوره ای کنند.

حجم وسیع تبلیغات منفی علیه حسن روحانی در همین ماه های آخر دور اول ریاست جمهوری وی در تاریخ سیاسی ایران معاصر بی سابقه بوده است. هیچ گاه در تاریح سیاسی ایران معاصر این گونه همه علیه یک نفر نبوده اند. صدا و سیما در نقش یک اپوزیسیون تمام قد علیه اقدامات دولت منتخب مردم اقدام می کند. از طرف دیگر روزنامه هایی که با بودجه بیت المال اداره می شوند از کیهان تا همشهری هر روز تیترهای جنجالی علیه  دولت به کار می برند. تریبون های نماز جمعه از کنسرت تا برجام را می کوبند. در این میان دولت حسن روحانی تنهاست. شاید تنها مردم عادی و بدون قدرت با دولت وی همراه هستند و خلاص!

حسن روحانی با وجود تمام کارشکنی ها و سنگ اندازی هایی که از طرف رقبای درون حاکمیتی بر ضدش صورت می گیرد، زیر فشار شدید قرار گرفته است. یک روز کنسرت ها در مشهد بهانه حمله امام جمعه می شوند، یک روز فیش های حقوقی توسط رسانه های تغذیه کننده از بیت المال  سیبل حمله قرار می گیرند.  یک روز ترافیک پایتخت بهانه می شود یک روز آلودگی هوا.  تمام مشکلاتی که ناشی از عملکرد خود این قدرتمداران و ثروتمندان حکومتی است بر سر دولت منتخب خراب می شود. اما آیا واقعا این ها فکر می کنند مردم منشا اصلی مشکلات را نمی شناسند؟

در این میان نقش شهردار تهران که امپراتوری رسانه ای را با پول مردم  اداره می کند از  بقیه پررنگ تراست. محمد باقر قالیباف که  از سال 84 سودای ریاست جمهوری در سر می پروراند،  همچون یک سردار جنگی رسانه ها را به خط کرده است تا توپخانه خود را شلیک کنند. هدف توپخانه امپراتوری رسانه ای سردار خلبان به سمت رئیس جمهوری حسن روحانی است . قالیباف که شکست خورده بزرگ انتخابات  است می خواهد از مردمی که  در سال 92 به دیگری رای دادند، انتقام بگیرد.  قالیباف که هنوز طعم شکست سال 92  برایش تلخ است می خواهد به هر بهانه ای اوقات مردم را تلخ کند. رسانه های پرشمار و میلیاردی سردار خلبان هر روز علیه دولت منتخب می نویسند. حتی قطع درختان در شهر که توسط خود شهرداری صورت می گیرد تبدیل به بیلبوردهایی علیه دولت می شود !

از طرف دیگر تمام اصولگرایان درون حاکمیتی علیه رئیس جمهور متحد شده اند. با وجود تمام اختلاف نظر های درونی خود، اصولگرایان در یک چیز با هم متحد هستند آن هم تخریب دولت است. از الله کرم تا ضرغامی از کیهان تا همشهری همه و همه، دست به دست هم داده اند که مردم را نسبت به دست آوردهای دولت روحانی ناامید کنند. کلید واژه مشترک شان هم حمله به دولت در زمینه های اقتصادی و فرهنگی خصوصا در زمینه برجام است.  خبرگزاری های وابسته به نهاد های نظامی و امنیتی با همکاری مداحان سیاسی می خواهند به مردم این گونه القا کنند که برجام هیچ دست آورد ملموسی برای کشور نداشته است.

متاسفانه در این میان آن چیزی که قربانی سیاست بازی اصولگرایان می شود، منافع ملی و منافع مردم است. در حالی که خاورمیانه در دریای از خون و آتش می سوزد، عده ای در داخل کشور با تکیه بر منابع بیت المال رسانه هایی را سازمان می دهند که هر روز علیه ثبات و امنیت ملی قلم فرسایی می کنند.  در حالی که اگر برجام نبودو  اگر سیاست های خارجی مدبرانه دولت حسن روحانی صورت نمی گرفت، بعید نبود که سرنوشت شومی که این روز ها در  عراق و سوریه و حتی ترکیه می بینیم به انواع مختلف در ایران هم تکرار می شد. اما رسانه های اصولگرایان بدون در نظر گرفتن واقعیت های موجود تنها در پی سیاه نمایی از عملکرد دولت هستند. یک لحظه هم به تبعات منفی این کارهای خود برای امنیت ملی کشور و منابع مردم فکر نمی کنند.

از طرف دیگر رسانه هایی که خود از منابع میلیاردی ثروت استفاده می کنند. خبرگزاری ها و روزنامه هایی که  به بخش های سخت قدرت درون حاکمیت تکیه دارند. هر روز ژست حمایت از محرومان و مستضعفین می گیرند.   افرادی همچون بذرباش و صادق محصولی که در سال های گذشته از منابع قدرت و ثروت بهره مند بوده اند، هیچ کار مفیدی هم برای طبقات فرودست و محروم نکرده اند،  ناگهان  این روز ها دلواپس محرومان و مستضعفین شده اند. طنز تلخ تاریخ در این جاست که میلیاردرها و طبقات فرادست دلسوز محرومان شده اند. فقط برای این که دولت حسن روحانی را در مقابل افکار عمومی قرار دهند. 

البته قابل انکار نیست که برخی سیاست های افقتصادی دولت روحانی و برخی وزرای ناکارآمد درون کابینه مانند نعمت زاده فرصت را برای این افراد فراهم کرده اند، اما قطعا مردم عادی متوجه می شوند که دغدغه امثال بذرپاش و صادق محصولی که میلیاردها میلیارد ثروت اندوخته اند، آن کارگر بیکار یا آن خانواده فقیرنیست. این افراد به دنبال سیاه نمایی عملکرد دولت حسن روحانی هستند. برای کسب منافع طبقاتی خود.

با وجود همه انتقادات به برخی اعضای کابینه و تیم اقتصادی دولت، نمی توان در نظر نگرفت که به هر صورت با وجود تمام کارشکنی ها با وجود این که بخش عمده ای از اقتصاد ایران در دست مراکز قدرت ناشفاف است،  باز هم دولت روحانی توانسته اندکی ثبات به اقتصاد بازگرداند.  اما رسانه های وابسته به مراکز قدرت و ثروت  نمی خواهند طعم شیرین بهبود وضعیت معیشتی زیر دندان مردم برود. در حالی که این رسانه های علیه دولت روحانی تبلیغ می کنند که مسئله  املاک نجومی و اختلاس های میلیاردی که توسط خودشان صورت گرفته  را لاپوشانی می کنند.

به هر روی باید انتظار داشت در ماه های آینده هر چقدر  که به انتخابات ریاست جمهوری سال 96 نزدیک تر می شویم آتش توپخانه رسانه ای علیه دولت روحانی شدید تر شود. سردسته این توپخانه هم سردار خلبان شهردار فعلی تهران است . کسی که  در سودای ریاست جمهوری همه متنفذان و قدرتمداران پشت صحنه را با خود همراه کرده است.  به نظر می رسد اراده ی مشترک تمام کسانی که منابع قدرت و ثروت  نا شفاف را در دست دارند، بر این است که آن قدر علیه حسن روحانی کارشکنی کنند که مردم خود از رای دادن دوباره به وی ناامید شوند یا حسن روحانی تسلیم شود و از نامزدی مجدد انصراف دهد . 

در چنین شرایطی باید این نکته را هم در نظر داشت که این خود مردم هستند که اجازه نمی دهند که دوباره کسانی که در سال های گذشته با تکیه بر رانت های قدرت به ثروت های میلیاردی رسیدند، دوباره بر این موج سوار شوند. البته در این میان عملکرد نزدیکان دولت روحانی هم مهم است.  بهتر است حامیان دولت از اصلاح طلبان تا اعتدالیون به مردم نزدیک تر شوند. خصوصا برخی وزاری کابیه نوع فعالیت خود را تغییر دهند تا بهانه به دست  دشمنان دولت نیافتد.

در انتها باید گفت در اردیبهشت سال 96 یک جدال سخت  در انتظار تاریخ سیاسی ایران است. از یک طرف تمامی صاحبان قدرت و ثروت ناشفاف با  تمامی رسانه هایشان  که بودجه های میلیاردی از محل بیت المال می گیرند،  ایستاده اند واز طر ف دیگر اکثریت مردم ایران البته با دست خالی و تنها برگه های رایشان ایستاده اند. اکثریت مردم  که تنها امیدشان به صندوق های رای است.  

همین مردم  هستند که در نهایت در اردیبهشت 96 اجازه نمی دهند که دوباره  صاحبان اصلی قدرت و ثروت ناشفاف علیه دولت منتخب مردم و رئیس جمهور منتخب عمل کنند. هر چند همه این صاحبا قدرت و ثروت علیه روحانی بسیج شده اند و می خواهند که اجازه ندهند  روحانی کار کند اما مردم هم باید پاسخ محکمی بدهند : ما ملت هم #اجازه_نمیدهیم شما امید مردم به تغییر را ناا مید کنید.