مردمانه
پایگاه تحلیلی مردمانه ؛ صدای نو اصلاح طلبی ایران       
کد خبر: ۹۰۱
تاریخ انتشار: ۰۴ دی ۱۳۹۵ - ۱۲:۲۴
نقش شهرداری تهران آلودگی هوا
درختان شهر فدای منفعت طلبی شخصیت‌های حقیقی و حقوقی می‌شوند؛ هر جا ساخت‌وسازی صورت گرفته درختان ۳۰ الی ۴۰ ساله و یا حتی ۱۰۰ ساله که جلوی ساختمان بوده از بین رفته است
مردمانه: شهرداری مدیریت شهر را بر عهده دارد و بر اساس قانون وظایفی دارد که این وظایف شامل مواردی همچون حفظ، نگهداری و توسعه فضای سبز شهری تا معماری مبتنی بر رعایت مسائل زیست محیطی را شامل می‌شود، علاوه بر آن بحث ترافیک، جلوگیری از آلودگی آب‌های جاری، ساماندهی فاضلاب‌های سطح شهر، مدیریت پسماند و... همه جزو تکالیف و وظایف شهرداری‌است.
بنابراین شهرداری موثر‌ترین دستگاه و مجموعه‌ای است که می‌تواند به حفظ محیط زیست شهر کمک کند که شرط آن لحاظ کردن مسائل زیست محیطی در همه فعالیت‌ها است. برای نمونه در حوزه فضای سبز نگاه شهرداری باید نگاه مبتنی بر حفظ و توسعه باشد و اولویت دیگری نباید جایگزین فضاهای سبزی، باغات شهری و درختان شود و هیچ جا اجازه تغییر کاربری یا اجازه تخریب باغات یا قطع و آسیب رساندن داده نشود

 این در حالی است که شاهدیم در بیشتر موارد در تهران اقداماتی که در شهرداری و پروژه دیگر دستگاه‌ها رخ می‌دهد؛ مسائل را با رقم و ریال و عدد می‌سنجند و می‌گویند که پروژه باید با فلان عدد تمام شود که در این عدد‌ها خسارت‌های جدی زیست محیطی نهفته است؛ برای نمونه دیدگاه این است که اگر می‌توانیم؛ ساخت و سازی را به شکلی انجام دهیم که هزینه نهایی آن کمتر شود، اما چند درخت هم قطع و از مصالح نا‌متناسب با زیست محیطی استفاده شود، اشکالی ندارد و متاسفانه این اتفاق خیلی زیاد در تهران می‌افتد.

در بسیاری از کشورهای دنیا ساختمان‌هایی می‌سازند که عمرشان بالای ۱۰۰ سال است، اما در تهران ساختمانی‌هایی که می‌سازند بعد از ۲۰ سال کلنگی است و باید آن را خراب کنیم و ساختمان جدیدی ایجاد کنیم و این یعنی تحمیل کردن بسیاری نخاله ساختمانی به طبیعت، برداشت مصالح از طبیعت و تحمیل آلودگی هوا و صوتی به شهر، در صورتی که اگر ساختمان‌ها به شکلی ساخته می‌شد که ۱۰۰ یا ۱۵۰ سال عمر داشت، طبیعت کمتر آسیب می‌دید.

زمینی که باغ است؛ شاید ارزش ریالی بسیاری برای مالکش نداشته باشد، اما زمانی که تغییر کاربری پیدا می‌کند و تجاری یا مسکونی می‌شود؛ شرایط فرق می‌کند، این تغییر شرایط باز هم برای یک نفر است نه برای همه شهر؛ باید توجه کنیم که تهران شاید دیگر به مسکن نیاز ندارد و مشکل کمبود مسکن مطرح نیست بلکه مشکل مدیریت آن‌ها است.

درختان شهر فدای منفعت طلبی شخصیت‌های حقیقی و حقوقی می‌شوند؛ هر جا ساخت‌وسازی صورت گرفته درختان ۳۰ الی ۴۰ ساله و یا حتی ۱۰۰ ساله که جلوی ساختمان بوده از بین رفته است، اگر هم رسما درخت را قطع نکرده‌اند و یا نگه داشته‌اند یک سال بعد خشک می‌شود، زیرا از زیر ریشه‌هایش زده شده است.

 وقتی در یک متری یک درخت، زمینی خاک برداری می‌شود و سه الی چهار طبقه زیر زمین می‌سازیم، تمام ریشه‌ها و قسمت زیرزمینی درخت را از بین می‌بریم. همچنین شکل ساختمان‌سازی‌ها و معماری شهری ما متناسب با محیط زیست نیست، جایی که باید کریدور هوای شهر را نگه داریم ساختمان‌های ۱۰، ۲۰ و ۴۰ طبقه می‌سازیم، بلندمرتبه‌سازی می‌کنیم و مانعی در برابر عبور جریان هوا ایجاد می‌کنیم.

 در بروز آلودگی‌های سطح شهر همه دستگاه‌ها و پررنگ‌تر از همه شهرداری نقش دارد. اگر در دنیا شهری توانسته آلودگی‌هایش را برطرف کند، مدیریت پسماند مناسبی داشته باشد، آلودگی صوتی و آلودگی هوا نداشته باشد و حتی آلودگی آب و فاضلاب را رفع کند از عملکرد مثبت شهرداری‌اش بوده است. همه می‌دانیم در تهران خدم و حشم شهرداری از همه دستگاه‌ها بر‌تر است و بیشترین تصمیم گیری‌ها در حوزه شهر توسط شهرداری و شورای شهر گرفته می‌شود.
نظر شما
نام:
ایمیل:
* نظر: