محمود احمدی نژاد در 8 سال ریاست جمهوری خود توانست یک جریان جدید در سپهر سیاست ایران بیافریند. وی با تاکید بر حضور پررنگ تر توده های مردم در امر سیاست ورزی ضلع سومی در فضای سیاسی ایران تشکیل داد . این ضلع سوم تبدیل به یک جریان اجتماعی بزرگ شد. این جریان اجتماعی توانست از دو قطبی سیاسی و کاذب اصولگرا و اصلاح طلب فراتر برود.
در واقع احمدی نژاد فضای این دوقطبی کاذب را شکست. از همین رو بخش مهمی از جامعه و توده های مردم با گفتمان احمدی نژادی پیوند خوردند. در واقع احمدی نژاد یک جریان عدالتخواه را با تکیه بر توده های مردم و پایگاه اجتماعی اش ساخت. که از دو قطبی کاذب اصولگراو اصلاح طلب فراتر رفته است.
با این که خود شخص آقای احمدی نژاد فعلا در صحنه رقابت ها نیست، اما این جریان عدالتخواه هنوز هم وجود دارد. این جریان به عنوان یک جریان زنده و پویا در اعماق اجتماع هنوز هم تعیین کننده است. در نتیجه قطعا باید انتظار داشت که بخشی از چهره های سیاسی به این جریان طمع کنند. از همین الان باید منتظر بود که بخشی از چهره های سیاسی تلاش کنند به صورت ظاهری و با تکرار نوع گفتمان احمدی نژاد و حتی تقلید از نوع پوشش و رفتارهای احمدی نژاد بخواهند که بخشی از رای این جریان اجتماعی عدالتخواه که در میان توده های مردم است را به سمت خود جذب کنند.
در این بین نیاز است یک نکته ای را مورد توجه قرار دهیم. از نظر من تا زمانی که پیوند عمیق و واقعی بین بدنه ی اجتماعی عدالتخواه که متشکل از توده های مردم است با چهره های سیاسی که می خواهند رای این اقشار را جذب کنند، ایجاد نشود به هیچ عنوان این اقشار به سمت این نیروهای سیاسی نخواهند رفت.
باید بگویم با تغییر شکل ظاهری و تغییر مولفه های گفتمانی آن هم در این مدت محدود چند ماهه نمی توان نمایندگی یک جریان اجتماعی اصیل را جلب کرد. جریان عدالتخواهی که احمدی نژاد ایجاد کرده است در واقع یک فرم واقعی از نمایندگی توده های مردم بود. در این جا منظور از توده های مردم اقشار فرودست جامعه است. کسانی که از دسترسی به منابع قدرت، ثروت و منزلت محروم بودند. احمدی نژاد توانست در 8 سال دولت خود این اقشار را نمایندگی کند و یک جریان اجتماعی ایجاد کند.
هم اکنون که احمدی نژاد در صحنه حضور ندارد این اقشار دچار یک نوع خلا نمایندگی شده اند. کسی نیست که خواسته و مطالبات آنان را نمایندگی کند به نظرم از الان باید برای این بحران عدم وجود نماینده برای توده های محروم جامعه در انتخابات 96 تدبیری اندیشیده شود. راه نمایندگی از توده های فرودست هم این نیست که برخی به ظاهر بخواهند رفتار و گفتار احمدی نژاد را شبیه سازی کنند بلکه برای جلب نمایندگی توده های فرودست جامعه نیاز به یک پیوند عمیق گفتمانی و رفتاری با احمدی نژاد است.
البته در عین حال باید گفت که یک جریان اجتماعی ،مصادره شدنی نیست که برخی افراد و چهره های سیاسی بخواهند با تغییر لباس و تغییر گفتمان سیاسی این اقشار را جذب کنند. توده های فرودست مردم برای واگذاری نمایندگی خود ،باید به چهره ها ی سیاسی اعتماد کنند. با این کارهای سطحی توده های مردم به آنان اعتماد نخواهند کرد.
این افراد در گذشته کارنامه ای متفاوت داشته اند و گفتار رفتاری در خلاف رفتارهای امروز خود انجام داده اند. در انتها باید تاکید کنم که فعلا نمی توان به صراحت گفت که جریان اجتماعی عدالتخواه و توده های مردم به کدام سمت خواهند رفت. اما این خلا نمایندگی برای این اقشار امر مهمی است که باید با زمان پیش رفت و انشالله که در این زمینه گشایشی صورت بگیرد بنظرم از ابتدای زمستان 96 تحولات مهمی در عرصه مناسبات قدرت در حال شکل گیری است
